Styl

Spośród klasycznych męskich ubrań, marynarka jest tym, które w największym stopniu buduje wizerunek. Kluczowe są w niej proporcje a te łatwo zepsuć. Za mała lub za duża o dwa centymetry długość, zbyt szerokie albo za wąskie ramiona, zła krzywizna, szerokość i długość klap, guziki na nieodpowiedniej wysokości, a nawet niewłaściwa wielkość patek w kieszeniach potrafią zupełnie zburzyć harmonię.

W marynarce o złych proporcjach wygląda się źle. Od znajomych nie znających się na krawiectwie, ale intuicyjne zauważających, że coś jest nie tak jak powinno, można wtedy usłyszeć określenia typu “dziadkowa” czy “workowata”.

Moi klienci nie muszą znać się na krawiectwie, żeby mieć pewność, że odbiorą ubranie o ładnych liniach i dobrych proporcjach podkreślających zalety ich sylwetki.

Dopasowanie

Dobra marynarka to ubranie, o którym zapomina się po założeniu go na siebie. Dla noszącego jest niezauważalna. Nie krępuje ruchów przy podawaniu ręki, czy prowadzeniu samochodu. Nie uwiera na ramionach. Kołnierz nie odstaje, tylko przylega do szyi. Mimo kroju podkreślającego sylwetkę, nie jest opięta w żadnym miejscu.

Od klientów często słyszę, że nie czują na sobie marynarek, które dla nich uszyłem. To dla krawca komplement.

Wykonanie

Równie ważny jak krój i tkanina jest sposób szycia marynarki. Uszycie marynarki to kilkadziesiąt operacji, takich jak uszycie kieszeni, wykonanie kołnierza i rękawów, wszycie podszewki. Każdą z nich można wykonać szybkim (i dzięki temu tanim) sposobem lub takim, który wymaga więcej czasu, a często również pracy ręcznej, ale daje znacznie lepszy efekt. To właśnie sposób wykonania jest tym, co odróżnia ubrania przeciętne od tych wysokiej jakości. Poniżej krótki przewodnik.

Szkieletem tradycyjne wykonanej marynarki są wkłady ze specjalnego płótna i włosianki (sprężystej tkaniny zawierającej włosie z końskiego ogona). Taki wkład jest zszyty z tkaniną tylko w kilku miejscach, tak żeby zapewnić miękkość i elastyczność. Jest to tak zwana konstrukcja full canvas. Poza tym, że zapewnia wygodę i ładne układanie się tkaniny, powoduje że marynarka jest o wiele bardziej trwała, niż wyroby szyte masowo, w których używa się wkładów klejonych, nieprzyjemnie usztywniających tkaninę a z czasem odklejających się.

Kołnierz

To bardzo ważny element marynarki. Nieprawidłowo skrojony lub uszyty może spowodować, że cała marynarka źle leży i jest niewygodna. Żeby idealnie przylegał do szyi trzeba go umiejętnie uformować żelazkiem.

Kieszenie

To fragment doskonale pokazujący kunszt krawca. Listewki (zwane pasplami) powinny być wąskie i idealnie równe. Patki powinny przylegać do korpusu. Żeby zawsze były cienkie i gładkie, na krawędziach są ręcznie przeszyte ozdobnym szwem.

Deseń

Spasowanie wzorów to kolejny wymóg w marynarce szytej na miarę. O ile to tylko możliwe, deseń nie powinien być zaburzony.

Dziurki

Dziurki obszywane ręcznie, jedwabną nicią to jeden z detali które odróżniają wyroby szyte na zamówienie od masowej konfekcji. Ich wykonanie jest pracochłonne i wymaga wprawy.

Podszewka

Precyzyjne ręczne wszycie podszewki zajmuje kilka godzin. Wykonuje się je drobnym, prawie niewidocznym szwem.